***حرفای دل پری کوچولو***
- شهر هرت جايي است که رنگهاي رنگين کمان مکروهند و رنگ سياه مستحب. - شهر هرت جايي است که اول ازدواج مي کنند بعد همديگر رو مي شناسن. - شهر هرت جايي است که بهشتش زير پاي مادراني است که حقي از زندگي و فرزند و همسر ندارند.. - شهر هرت جايي است که درختها علل اصلي ترافيک اند و بريده مي شوند تا ماشينها راحت تر برانند. - شهر هرت جايي است که کودکان زاده مي شوند تا عقده هاي پدرها و مادرهاشان را درمان کنند. - شهر هرت جايي است که شوهر ها انگشتر الماس براي زنانشان مي خرند اما حوصله 5 دقيقه قدم زدن را با همسران ندارند. - شهر هرت جايي است که با ميلياردها پول بعد از ماهها فقط مي توان براي مردم مصيبت ديده،چند چادر برپا کرد. - شهر هرت جايي است که خنده نشان از جلف بودن را دارد. - شهر هرت جايي است که مردم سوار تاکسي مي شن زود برسن سر کار تا کار کنن وپول تاکسيشونو در بيارن. - شهر هرت جاييه که نصف مردمش زير خط فقرن اما سريال هاي تلويزيوني رو توي کاخها مي سازن. - شهر هرت جايي است که گريه محترم و خنده محکومه. - شهر هرت جايي است که وطن هرگز مفهومي نداره و باعث ننگه پس ميرويم ترکيه و دوبي واروپا و آمريکا و ........ را آباد ميکنيم.. - شهر هرت جايي است که هرگز آنچه را بلدي نبايد به ديگري بياموزي. - شهر هرت جايي است که وقتي مي ري مدرسه کيفتو مي گردن مبادا آينه داشته باشي. - شهر هرت جايي است که دوست داشتن و دوست داشته شدن احمقانه، ابلهانه و ... است. - شهر هرت جايي است که توي فرودگاه برادر و پدرتو مي توني ببوسي اما همسرتو نه .... - شهر هرت جايي است که وقتي از دختر مي پرسن مي خواي با اين آقا زندگي کني مي گه: نمي دونم هر چي بابام بگه. - شهر هرت جايي است که وقتي مي خواي ازدواج کني 500 نفر رو دعوت مي کني و شام ميدي تا برن و از بدي و زشتي و نفهمي و بي کلاسي تو کلي حرف بزنن.. - شهر هرت جايي است كه مردمش پولشان را توی چاه میریزن و دعا میکنن که خدا آنها را از فقر نجات بده... - شهر هرت جایی است که به بعضی از بیسوادها میگن پروفسور. - شهر هرت جایی است که در آن دلال و دزد به مهندس و دکتر فخر میفروشند. - شهر هرت جایی است که مردگان مقدسند و از زنده ها محترمترند. شهر هرت جايي است كه ........... خدايا اين شهر چقدر به نظرم آشناست شاید خیلی ها ندانند مهران مدیری سالهاست که شعر می نویسد. شعرهایی که زیبایی نابی دارند اما در طی ۲۰ سال گذشته هیچ وقت مهران مدیری حاضر به چاپ یا انتشارشان نبوده است. مهران مدیری برای شماره فروردین ماه نشریه «هفت نگاه » برای اولین بار یکی از این شعرها را به عنوان بهاریه (و بقول محمود دولت آبادی، بهاره) در اختیار این نشریه گذاشت تا به چاپ برسد. امسال بهار، یک شب بیخبر و بهار، پوسیده از گریههایم، بزرگوارانه بر من میخندید هنوز… آمد آن ماهی که نامش رمضان است معده از آمدنش شدیدا نگران است ! . . . اندکی صبر … “زولبیا بامیه ” نزدیک است ! . . . باز ماه رمضان آمدست و روزه / رایگان گشت بلیط اتوبوس و موزه باز در بند شدند لات و ابلیس و هبل / باز بلبل به چمن می فروشد غمزه بعد افطار دلت گرد و قلمبه گردد / بس که خوردی کباب جوجه یکروزه ! . . . ما فردا شب واسه افطار میایم خونتون (ستادایجاد رعب و وحشت درماه رمضان) ! . . . تابلو هلال احمر رو به غضنفر نشون میدن میگن معنی این تو جاده چیه؟ میگه به ماه مبارک رمضان نزدیک میشوی ! . . . به طرف میگن چرا روزه نمیگیری؟ میگه : مشکل دارم، نمیشه مشگن مشکلت چیه ؟ میگه : گرسنه ام میشه ! . . . ای کسانیکه روزه نمیگیرید…….حداقل افطار کنید….. ! چون از قدیم گویند کار را آن کرد که تمام کرد ! . . .
هرچند که روزه است حاجی رمضان تا خرخره می خورد حقوق دگران یک ذره غبار اگر رود توی گلوش از بابت روزه می شود دل نگران ! . . . در خانه ما ز خوردنی چیزی نیست ای روزه میا وگرنه خواهم خوردت ! . . . چون ندارم چیز بهر خوردنم ماه روزه ،روزه خواری می کنم چون به پایان می رسد ماه صیام از فراقش آه و زاری می کنم ! . . . سحرگاهان به قصد روزه داری// شدم بیدار از خواب و خماری برایم سفره ای الوان گشودند// به آن هر لحظه چیزی را فزودند برنج و مرغ و سوپ وآش رشته// سُس و استیک با نان برشته خلاصه لقمه ای از هرچه دیدم// کمی از این کمی از آن چشیدم پس از آن ماست را کردم سرازیر// درون معده ام با اندکی سیر وختم حمله ام با یک دو آروغ// بشد اعلام بعداز خوردن دوغ سپس یک چای دبش قند پهلو// به من دادند با یک دانه لیمو خلاصه روزه را آغاز کردم// برای اهل خانه ناز کردم برای اینکه یابم صبر و طاقت// نمود م صبح تا شب استراحت دوپرس ِ کلّه پاچه با دو کوکا// کمی یخدر بهشت یک خورده حلوا به افطاری برایم شد فراهم// زدم تو رگ کمی از زولبیا هم وسی روزی به این منوال طی شد// نفهمیدم که کی آمد و کی شد به زحمت صبح خود را شام کردم// به خود سازی ولی اقدام کردم به شعبان من به وزن شصت بودم// به ماه روزه ده کیلو فزودم اگرچه رد شدم در این عبادت// به خود سازی ولیکن کردم عادت خدایا ای خدای مهر و ناهید// بده توش و توانی را به« جاوید» که گیرد سالیان سال روزه// اگرچه او شود از دم رفوزه " دوستت دارم "را
قدر عجیبه که تا وقتی مریض نشی کسی برات گل
نمی آره
چقدر عجیبه که تا وقتی گریه نکنی کسی نوازشت
نمی کنه
چقدر عجیبه که بی بهانه کسی هیچوقت برات هدیه
نمی خره
چقدر عجیبه که تا وقتی فریاد نکنی کسی به
طرفت بر نمی گرده
چقدر عجیبه که تا وقتی بچه نباشی کسی برات
قصه نمی گه
چقدر عجیبه که تا وقتی بزرگ نباشی کسی به قصه
ات گوش نمی ده
چقدر عجیبه که تا وقتی قصد رفتن نکنی کسی به
دیدنت نمیاد
چقدر عجیبه که تا وقتی نمردی کسی تو رو نمی
بخشه
من و تــــــــو
.
.
.
.
.
.
.
.
خیلی وقته که دلم می خواد پیش خدابرم از زمین دل کندم واون بالا بالا ها برم اخه اینجا هیچ کسی عاشق ادم نمی شه اگه هم عاشق بشه لایق ادم نمی شه یکی عاشقت میشه می گه که خیلی باهالی اخر کارش می فهمی عمریه سر کاری یکی میگه میدونی عاشق سادگیت شدم یکی میگه عا شق کارهای جانبیت شدم یکی میگه من دیدم که خیلی صاف و صادقی یکی میگه واسه عشقم فقط تو لایقی یکی عاشقت میشه می گه دلم سوخته برات همشون دروغکی می گن که جون میدن برات یکیشون تنها بوده می خواسته تنها نباشه یکی بین یک و دو است نمی دونه کجا باشه یکیشون گولت زده تا کارشو راه بندازی قسم و آیت می ده نری منو جا بذاری دیگه از دست همه زمینی ها خسته شدم عاشق پریدنم یه مرغ پر بسته شدم نمی دونم که چرا با هیچکی آروم نمی شم توی این چرخ بزرگ از چیزی شادون نمی شم آخه این دنیا به جز غصه و غم چیزی نبود آدماش یه جورین چهره سفید قلبها کبود آخر عشق همهشون روی تخت خزیدنه آخر عشق شهوته و هیچی دیگه ندیدنه اما اون بالا دیگه صحبتی از جدایی نیست توی دست عاشقاش کشکولای گدایی نیست اگه عاشقت بشه همه جور باهات صفاست کافیه عاشق بشی نیمچه نگاش برات دواست دیگه بحث مذهب و دین و عقیده ندارن گل نمیدنت دیگه، چمن و گل رو میکارن جون من دعا کنید تا که برم پیش خدا میدونم اون بالا تازه من میشم بچه گدا ولی عیبی نداره اونجا گدایی بکنم می دونم عاشقی اونجا یعنی که شاهی می کنم آخه اونجا رو حساب عشق من فقط خداست راه زود رسیدنم فقط دعاهای شماست حقیقتی کوچک برای آنانی که می خواهند زندگی خود را صد در صد بسازند!!! اگر A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z برابر باشد با 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25,26 آیا برای خوشبختی و موفقییت تنها تلاش سخت كافیست؟ تلاش سخت (Hard work) H+A+R+D+W+O+R+K 8+1+18+4+23+15+18+11=98% آیا دانش صد در صد ما را به موفقییت می رساند؟ دانش (Knowledge) K+N+O+W+L+E+D+G+E 11+14+15+23+12+5+4+7+5=96% عشق چگونه؟ عشق (Love) L+O+V+E 12+15+22+5=54% خیلی از ما فکر می کردیم اینها مهمترین باشند مگه نه؟ پس چه چیز 100% را می سازد؟؟؟ پول (Money) M+O+N+E+Y 13+15+14+5+25=72% رهبری (Leadership) L+E+A+D+E+R+S+H+I+P 12+5+1+4+5+18+19+9+16=89% اینها كافی نیستند پس برای رسیدن به اوج چه باید كرد؟ نگرش (Attitude) 1+20+20+9+20+21+4+5=100% آری اگر نگرشمان را به زندگی، گروه و کارمان عوض کنیم زندگی 100% خواهد شد. نگرش همه چیز را عوض می کند، نگاهت را تغییربده چشمهایت را دوباره بشوی همه چیز عوض می شود... فکر بد کردن در مورد دیگران آسان است رها ساختن آنها از شک و دودلی مشکل است. رسم و رسوم ازدواج (( کاریکاتور )) .نظر جالب یک ریاضیدان درباره زن و مرد روزی از دانشمندی ریاضیدان نظرش را درباره زن و مرد پرسیدند. جواب داد: اگر زن یا مرد دارای ( اخلاق) باشند پس مساوی هستند با عدد یک =۱ اگر دارای (زیبایی) هم باشند پس یک صفر جلوی عدد یک میگذاریم =۱۰ اگر (پول) هم داشته باشند دوتا صفر جلوی عدد یک میگذاریم =۱۰۰ اگر دارای (اصل و نصب) هم باشند پس سه تا صفر جلوی عدد یک میگذاریم =۱۰۰۰ ولی اگر زمانی عدد یک رفت (اخلاق) چیزی به جز صفر باقی نمی ماند و صفر هم به تنهایی هیچ نیست ، پس آن انسان هیچ ارزشی نخواهد داشت ! ۲٫وعده پادشاه پادشاهى در یک شب سرد زمستان از قصر خارج شد هنگام بازگشت سرباز پیرى را دید که با لباسى اندک در سرما نگهبانى مىداد. از او پرسید: آیا سردت نیست؟ نگهبان پیر گفت: چرا اى پادشاه اما لباس گرم ندارم و مجبورم تحمل کنم. پادشاه گفت:من الان داخل قصر مىروم و مىگویم یکى از لباسهاى گرم مرا برایت بیاورند. نگهبان ذوق زده شد و از پادشاه تشکر کرد. اما پادشاه به محض ورود به داخل قصر وعدهاش را فراموش کرد. صبح روز بعد جسد سرمازده پیرمرد را در حوالى قصر پیدا کردند در حالى که در کنارش با خطى ناخوانا نوشته بود: اى پادشاه من هر شب با همین لباس کم سرما را تحمل مىکردم اما وعده لباس گرم تو مرا از پاى درآورد . . . ۳٫پیرمرد و دخترش دهقان پیر، با ناله میگفت: ارباب! آخر درد من یکی دو تا نیست با وجود این همه بدبختی، نمیدانم دیگر خدا چرا با من لج کرده و چشم تنها دخترم را«چپ» آفریده است؟! دخترم همه چیز را دو تا میبیند. ارباب پرخاش کرد و گفت: بدبخت! چهل سال است نان مرا زهر مار میکنی! مگر کور هستی، نمیبینی که چشم دختر من هم «چپ» است؟! دهقان گفت: چرا ارباب میبینم … اما … چیزی که هست، دختر شما همهی این خوشبختیها را «دوتا» میبیند … ولی دختر من، این همه بدبختی را … *papar* کلی ارزو داشتم ولی بدون مطلی گفتم..... فقط عشقم کنارم باشه پسر گفت : نمی توانم دلیل خاصی را بگویم اما از اعماق قلبم دوستت دارم دختر گفت : وقتی نمی توانی دلیلی برای دوست داشتن پیدا کنی چگونه می توانی بگویی عاشقم هستی ؟!!!! پسر گفت : واقعا دلیلش را نمی دانم اما می توانم ثابت کنم که دوستت دارم دختر گفت : اثبات؟!!!! نه من فقط دلیل عشقت را می خواهم . شوهر دوستم به راحتی دلیل دوست داشتنش را برای او توضیح می دهد اما تو نمی توانی این کار را بکنی !!!! پسر گفت : خوب ... من تو رو دوست دارم چون زیبا هستی چون صدای تو گیراست چون جذاب و دوست داشتنی هستی چون باملاحظه و بافکر هستی چون به من توجه و محبت می کنی تو را به خاطر لبخندت دوست دارم به خاطر تمامی حرکاتت دوست دارم دختر از سخنان پسر بسیار خشنود شد چند روز بعد دختر تصادف کرد و به کما رفت پسر نامه ای را کنار تخت او گذاشت نامه بدین شرح بود : عزیز دلم !!!تو رو به خاطر صدای گیرایت دوست دارم ..... اکنون دیگر حرف نمی زنی پس نمی توانم دوستت داشته باشم دوستت دارم چون به من توجه و محبت می کنی ...... چون اکنون قادر به محبت کردن به من نیستی نمی توانم دوستت داشته باشم تو را به خاطر لبخندت و تمامی حرکاتت دوست دارم ..... آیا اکنون می توانی بخندی ؟ می توانی هیچ حرکتی بکنی ؟ ...... پس دوستت ندارم اگر عشق احتیاج به دلیل داشته باشد در زمان هایی مثل الان هیچ دلیلی برای دوست داشتنت ندارم آیا عشق واقعا به دلیل نیاز دار؟ نه و من هنوز دوستت دارم . عاشقت هستم این سوی زندگی من و تو هستیم و آن سوی دیگر سر نوشت ! این سو دستها در دست هم است و آن سو عاقبت این عشق ! به راستی آخر این داستان چگونه است ؟ تلخ یا شیرین ؟ سهم من و تو جدایی است یا برابر است با تولد زندگی مان ؟ چه زیباست لحظه ای که من به سهم خویش رسیده باشم و تو نیز به ارزوی خود ! چه زیباست لحظه ای که سر نوشت با دسته گلی سرخ به استقبال ما خواهد آمد! چه تلخ است لحظه جدایی ما و چه غم انگیز است لحظه خداحافظی ما ! این سوی زندگی ما در تب و تاب یک دیدار می باشیم .... و آن سوی زندگی یک علامت سوال در آخر قصه من و تو دیده می شود ! آیا ما به هم میرسیم یا نمیرسیم ؟ سرانجام این داستان به کجا ختم خواهد شد ؟ روي سنگ قبرم بنويسيد: آشفته دلي در اين خلوت خاموش خفته است بنويسيد او زاده غم بود حال آسوده گشته زغمهاي جهان فراموش زمانهای بسیار قدیم وقتی هنوز پای بشر به زمین نرسیده بود، فضیلت ها و تباهی ها دور هم جمع شده بودند، آنها از بی کاری خسته و کسل شده بودند.ناگهان ذکاوت ایستاد و گفت بیایید یک بازی بکنیم مثل قایم باشک.همگی از این پیشنهاد شاد شدند و دیوانگی فورا فریاد زد، من چشم می گذارم و از آنجایی که کسی نمی خواست دنبال دیوانگی برود همه قبول کردند او چشم بگذارد.دیوانگی جلوی درختی رفت و چشم هایش را بست و شروع کرد به شمردن .. یک .. دو .. سه .. همه رفتند تا جایی پنهان شوند.لطافت خود را به شاخ ماه آویزان کرد، خیانت داخل انبوهی از زباله پنهان شد، اصالت در میان ابرها مخفی شد، هوس به مرکز زمین رفت،دروغ گفت زیر سنگ پنهان می شوم اما به ته دریا رفت، طمع داخل کیسه ای که خودش دوخته بود مخفی شد و دیوانگی مشغول شمردن بود هفتاد و نه … هشتاد … و همه پنهان شدند به جز عشق که همواره مردد بود نمی توانست تصمیم بگیرید و جای تعجب نیست چون همه می دانیم پنهان کردن عشق مشکل است، در همین حال دیوانگی به پایان شمارش می رسید نود و پنج … نود و شش. هنگامی که دیوانگی به صد رسید عشق پرید و بین یک بوته گل رز پنهان شد.دیوانگی فریاد زد دارم میام. و اولین کسی را که پیدا کرد تنبلی بود زیرا تنبلی، تنبلی اش آمده بود جایی پنهان شود و بعد لطافت را یافت که به شاخ ماه آویزان بود، دروغ ته دریاچه، هوس در مرکز زمین، یکی یکی همه را پیدا کرد به جز عشق و از یافتن عشق نا امید شده بود. حسادت در گوش هایش زمزمه کرد تو فقط باید عشق را پیدا کنی و او در پشت بوته گل رز پنهان شده است.دیوانگی شاخه چنگک مانندی از درخت چید و با شدت و هیجان زیاد آن را در بوته گل رز فرو کرد و دوباره و دوباره تا با صدای ناله ای دست کشید عشق از پشت بوته بیرون آمد درحالی که با دستهایش صورتش را پوشانده بود و از میان انگشتانش قطرات خون بیرون می زد شاخه به چشمان عشق فرو رفته بودند و او نمی توانست جایی را ببیند او کور شده بود! دیوانگی گفت من چه کردم؟ من چه کردم؟ چگونه می توانم تو را درمان کنم؟ عشق پاسخ داد تو نمی توانی مرا درمان کنی اما اگر می خواهی کمکم کنی می توانی راهنمای من شوی. و اینگونه است که از آنروز به بعد عشق کور است و دیوانگی همواره همراه اوست! و از همانروز تا همیشه عشق و دیوانگی به همراه یکدیگر به احساس تمام آدم های عاشق سرک می کشند یه وقتایی بد جور دلت می گیره دلتنگ می شی و آسمون دلت بارونی می شه گاهی با دلیل گاهی هم ... اون موقع ست که تو اوج تنهایی نیاز داری به یک هم صحبتی که تو رو بفهمه تموم ریز و درشت زندگیتو بدونه و گوش شنوا داشته باشه واسه شنیدن همه حرفای دلت هر چند تکراری هر چند زیاد... یکی که رازدارت باشه کسی که حتی اگر تمام بدی ها و خطاهاتو بدونه باز ترکت نکنه و بهت فرصت بده تا باشی... تا جبران کنی... کسی که دوستت داشته باشه و تو رو بشناسه حتی بیشتر از خودت کسی که خیرتو بخواد بتونه تمام آرزوهاتو براورده کنه... تمام خواستنی هاتو بدونه بدون اینکه اونا رو به زبون بیاری ... اون یکی هست و تنها خداست. خدایی که با همه بزرگیش با همه تنهاییش هیچوقت تنهات نمیذاره خدایی که تو هر شرایطی بخشند ست خدایی که... خدای من ! دستم را محکم تر بگیر ... اميدوارم در سال جديد لبتون هميشه خندون باشه! دستاتون هم بجز در خونه خدا جلوي هيشكي دراز نشه! خونه دلتون هم هميشه بهاري باشه! سايتون هم بالاي سر خانوادتون باشه و كنار هم خوش و خرم باشيد! جيبتون پرازپول ! سفره ي خونتون هم رنگينتر از سالهاي گذشته! غم هم تودلتون راه پيدا نكنه! منو هم ازدعاي خيرتون محروم نكنيد! چهارشنبه سوری هر آتیشی که دیدی به یاد قلب منم باش آخه از دوریت بدجوری آتیش گرفته.
_________________________________________________parikocho0olo0o_____
_________________________________________________parikocho0olo0o_____
_________________________________________________parikocho0olo0o_____
_________________________________________________parikocho0olo0o_____
_________________________________________________parikocho0olo0o_____
_________________________________________________parikocho0olo0o_____
_________________________________________________parikocho0olo0o_____
_________________________________________________parikocho0olo0o_____ ________________________________parikocho0olo0o_________________ تاریخچه ی چهارشنبه سوری چهارشنبهسوری نام جشنی است که تغییر یافته مراسم باستانی پنج روز آخر سال به نام پنجه دزدیده یا اندرگاه است. این جشن برگرفته از آیین زرتشتی است که ایرانیان از ۱۷۰۰ سال پیش از میلاد تاکنون در پنج روز آخر هر سال، آن را با برافروختن آتش و جشن و شادی در کنار آن برگزار میکنند. البته مراسمی که امروزه برپا میشود به طوری کلی متفاوت با آن روزگار است چون از نظر زرتشتیان آتش نماد مقدسی است و پریدن از روی آن به نوعی بیاحترامی به آن نماد تلقی میشود. جشن آتش در واقع پیش درآمد جشن نوروز است که نوید دهنده رسیدن بهار و تازه شدن طبیعت است. جشن «سور» از گذشته بسیار دور در ایران مرسوم بودهاست که جشنی ملی و مردمی است و «چهارشنبه سوری» نام گرفتهاست که طلایهدار نوروز است. سال نو - کوزه نو آجیل مشگلگشای، چهارشنبه سوری فالگوشی و گرهگشایی قاشقزنی شال انداختن از قدیم الایام گفته اند که همیشه بهترین دفاع در حمله است. پس مجال ندهید و در اولین فرصت ممکن حمله کرده و به دیدن اقوام و بستگان عزیزتان بروید. فراموش نکنید که این یک قانون نانوشته است که اگر گل نزنید گل می خورید! البته خب برخی هم تفکرات تدافعی دارند و بر این عقیده اند که اول باید گل نخورد و سپس در ضد حملات کار حریفان (اقوام!) را یکسره کرد. اگر احیاناً جزو این دسته از افراد هستید تهیه یک عدد آیفون تصویری برای منزلتان به شدت توصیه می شود چرا که وجود آیفون تصویری کمک بسیار زیادی به نبودن شما در منزل خواهد کرد!
راستی! تا یادم نرفته این را هم بگویم که حتماً کاغذی،مقوایی، تخته وایت بردی!، چیزی بر روی درب منزلتان بچسبانید تا یک وقت میهمانان ناکام مانده هوس نکنند خسارتی که قرار بود در صورت بودنتان به منزل و خوراکی ها وارد کنند را بر روی درب وارد نموده و“ آمدیم نبودید“ شان را بر روی آن حکاکی کنند! حتی می توانید از خودتان سلیقه به خرج دهید و برای هریک از خانواده های فامیل قسمتی جداگانه را در آن کاغذ در نظر بگیرید! به هر حال از قدیم و ندیم گفته اند چیزی که عوض دارد گله ندارد. اگر احیاناً رو دست خورده و این شما بودید که با درب بسته منزل اقوام برخورد نمودید سعی کنید بر اعصاب خود مسلط باشید، با اندکی امید و اعتماد به نفس می توانید از شکست پلی بسازید به سوی پیروزی! حالا نفس عمیقی کشیده و بر روی درببنویسید:“ آمدیم نبودید؛ نیایید نیستیم! “ اقتصادی فکر کنید، اگر تعداد اعضای خانواده یکی از بستگانتان کمتر از تعداد اعضای خانواده شماست با آغوش باز پذیرای آن ها باشید و فراموش نکنید که هر دیدی بازدیدی دارد و هر بازی برگشت دارد! راستی فراموش نکنید که گل زده در خانه حریف ۲ تا حساب می شود!! اگر هم که اصلا اهل این حرف ها نیستید و به دید و بازدید علاقه مندید پس خواهشاً همان یک بار را بروید کافی است ! داشتن حیوانات خانگی به طور مستقیم با کم تر شدن تعداد کسانی که در طول ایام نوروز خیال سوء قصد به منزلتان را دارند در ارتباط است. اگر اکثریت فامیلتان مذهبی هستند داشتن یه عدد سگ از نوع شلخته و لوس که دک و پوز و کلاً همه جایش را به میهمان ها بمالد! به شدت توصیه می شود. اگر هم فامیل هایتان وسواسی هستند که از گربه خانگی استفاده کنید. بیشتر جواب می دهد! ضمناً خواهشاً کمی هم جنبه داشته باشید. چند تا پسته و بادام دیگر ارزش آوردن کروکودیل و اورانگوتان به خانه را ندارد! راستی می توانید در صورت لزوم، اقوام سمج فامیل را شناسایی کرده و اسمشان را بر روی حیوانات خانگیتان بگذارید و در حضور میهمانان سمج مذکور، حیواناتتان را به اسم صدا زده و از آن ها بخواهید به اجرای عملیات ژانگولر برای میهمان ها بپردازند! یا مثلا می توانید به سگتان بگویید: «خشایار!؟ گاز نگیر! دهه! پسر بد! » ساماندهی و پلاک گذاری میوه جات و علی الخصوص پسته ها و بادام های داخل آجیل و تهیه بارکد از جمله سایر اقداماتی است که شما جهت ایمنی بیشتر می توانید انجام دهید! همین طور می توانید در بدو ورود روی میهمان ها برچسب انرژی نصب کنید و تهدیدشان نمایید که اگر زیادی بخورند انرژی زیادتری جذب می نمایند و از طریق برچسب انرژی تابلو می شوند!! پیشاپیش عید همتون مبارک!! پیشاپش عید همتون مبارک پر از تب و تاب منی روزا به فکر دیدنم شبا پر از خواب منی اگرچه بی خیالمی *************************************** مرا در غربت فردا رها کرد دلم در حسرت دیدار او ماند مرا چشم انتظار کوچه ها کرد به من میگفت تنها و غریب است ببین با غربتش با من چه ها کرد تمام هستی ام بود و ندانست که در قلبم چه آشوبی به پا کرد و او هر گز شکستم را نفهمید اگر چه تا ته دنیا صدا کرد ***********************************
دلم خط خطی شده بس که اشتباه نوشتم و خط زدم و باز نوشتم...من هی از با توبودن نوشتم...تو هی زیر غلط هایم...زیر تمام "بمان"ها خط قرمز کشیدی و من هر شب هزار بار جریمه نوشتم " نمان" ! حالا بعد تمام شدن دفترم تو چقدر خوشحالی که من یاد گرفته ام درست بنویسم لکه هایی ز سیاهی باقی از عمر جوانی روی موهای سرم باز هویدا باشد شاید از شعله عشقت آتشی گر چه ضعیف هیزمی خیس و نحیف شرری اندک و خورد زیر خاکستر قلبم کومه ای ساخته باشد شاید آن روز مرا برسر دار بلندی نگری که همه پود طنابش آرزوهای من است و هر تارش گره ای از سر گیسوی درازت به بلندای همه ظلمت شبهای من است شاید این جمله برایت باز هم خنده ای تکراری باشد به بهارم نرسیدی به خزانم بنگر که به مویم اثر از برف و زمستان من است يه سلام عاشقونه با يه بغض بي بهونه مي نويسم تا بدوني ياد تو، تو دل مي مونه يادته وقتي مي رفتي دم به دم نگات مي كردم بغض سنگين توي چشمام گفتي: صبر كن برمي گردم يادته قسم مي خورديم عزيزم بي تو ميميرم اما حالا كه تو نيستي من با دلتنگي اسيرم يادمه وقتي مي گفتم به خدا نميري از ياد آه سردي مي كشيدي! توي قلبم مثل فرياد اما حالا كه تو نيستي حال و روز من خرابه آخر قصه ي عاشق اشك و ماتم و سرابه اما حالا كه مي بينم بي تو دل رنگي نداره توي آسمون چشمام غروبا بارون مي باره مي دوني طاقت ندارم با غم و غصه اسيرم زود بيا كه خيلي تنهام به خدا بي تو ميميرم عاشقتم عشقم سخن از او هست و نيست ذهن پر از ياد او هست و نيست يادش را غريبانه به دوش مي كشم نگاهش را بي قرار فرياد مي كشم و چشمانش را بي صدا به آغوش مي كشم و اوست كه هم هست وهم نيست... پر مي كشم به سوي خيال و چه بي پروا در روياي كاذب خويش رها مي شوم هيچ نيست جز سكوت... سكوت ... سكوت ... وباز هم سكوت... واي كه چقدر اين سكوت مبهم را دوست دارم و چه بي صبرانه فرياد غرق در اين سكوت را به انتظار مي نشينم هيچ نمي گويم... دارم كه بگويم اما نبايد گفت شايد اين سكوت زيباتر است فرياد سكوتم را هيچ كس نشنيد يا كسي نخواست كه بشنود در خود شكستم نابود شدم باريدم... و هيچ كس نفهميد كه چه شدم... نه ماه بودم، نه خورشيد... اما هيچ دلي سراغ مرا از آسمان تنهايي اش نگرفت گويي ابرها هيچ اند و فقط ابرند و بايد ببارند... و تنها باريدم... خسته ام... خسته از باريدن و تمام نشدن خسته از بودن و نبودن... اما بايد رفت آنكه رفت، رسيد پس بايد رفت و رسيد... و شكوه و عظمت يك دنيا هفت آسمان و هفت دريا را ديد طعم شيرين پرواز در اوج هستي را چشيد و لذت پروانه بودن را با تمام وجود در آغوش كشيد.. گفتي :عاشقا نه هايت عشق نيست گفتم: سبزه زلرش باطل نيست گفتي :شعر هايت همه رنج و عذاب گفتم :عاشقم بر فرض محال گفتي :عشق چيست تو مي داني؟ گفتم :عشق هست معناي ناداني گفتي :عشق فقط غم نيست گفتم :غمش تموم زندگي ايست گفتي:چرا عشق همزبانش دوري ايست گفتم:شيريني اش درد دو ري ايست گفتي:چرا ماندن هميشه سخت است؟ گفتم:كودك عشقت كم سال است گفتي:مرا اين شوريده حالي چه حاصل ؟ گفتم : زماني مي رسد داني بي حا صل گفتي:پس از عشق فا صله گيرم گفتم:از نفسهايم چه بگويم گفتي :بي ترديد عاشقم كردي گفتم:عاشق نيستس عاشقي نكردي گفتي:پس اين همه عذاب چيست؟ گفتم:عاشقا نه هايم همه دلتنگي ايست گفتي :از من خام نباش دلگير گفتم:عشق حاصل همين خا مي ايست گفتي مي پندارم كه تو عاشق تريني گفتم:عاشق ترين هم شود قرباني گفتي:قربا ني تو ميشوم روزي گفتم:آن روز من دهم ميهماني گفتي :مهما ني اش به عهده ي من گفتم:مهمانش تو هستي در مرگ عاشقا نه ام گفتي : اخر داستان عشقت همين بود؟ گفتم : معني عشق همين است گفتي:پس عشق از وصال مي گريزد گفتم:وصال به پاي عشق نمي سوزد گفتي :عشق چيست بي حاصل؟ گفتم :حاصلش نيست وصال عاشق گفتي: پس ما هر دو عاشق ترينيم؟ گفتم :خوب مي داني كه هر دو غافل ترينيم گفتي:پس هر دو مي شويم قرباني گفتم:گر شويم قرباني ما هم ماندگاريم
صبح دمید
چه شبی بود و چه فرخنده شبی
...آن شب دور که چون خواب خوش از دیده پرید
کودک قلب من این قصه ی شاد
از لبان تو شنید
زندگی رویا نیست
زندگی زیبایی ست
می توان
بر درختی تهی از بار
زدن پیوندی
می توان
در دل این مزرعه ی خشک و تهی بذری ریخت
می توان
از میان فاصله ها را برداشت
دل من با دل تو
هر دو بیزار از این فاصله هاست
قصه ی شیرینی ست
کودک چشم من از قصه ی تو می خوابد
قصه ی نغز تو از غصه تهی ست
باز هم قصه بگو
تا به آرامش دل
سر به دامان تو بگذارم و در خواب روم
...
حمید مصدق
از پنجره اتاقم آمد کنارم نشست
گفت پسرک …
من امسال
جشن میخک، ناز ارغوان، عطر نیلوفر ندارم
روی من حساب نکن
چشمهایم خیس شد…
بهار گفت:
گریه نکن
گریه مرا میپوساند…
مثل یک پسر خوب بگیر بخواب،
یک امشب را کنارت میخوابم که نترسی…
و من خوابیدم…
در رویایم دیدم
که خدا برایمان دعا میخواند.
در جائی دور، ساحلی دیدم که جزیرهای داشت
از فوران ابرها
و آدمهایی که مویهکنان
گسیوکَنان
جای خالی پرستوها را زار میزنند.
یه صبح آفتابی ، در رویایم بود
با نان تازه ، با صدف، با سنگریزههای سفید
و مردانی که شب تولدشان را
گریه میکردند.
بهار بیدارم کرد
گفت: گریه نکن
گریه مرا میپوساند
خوابهای خوب هم هست
و من دوباره خوابیدم…
و زنانی در رویایم
که اشکهاشان،چونان ستاره ، زمین را میشکافت
و شاپرکان هفت رنگی که هرگز ازپیلههاشان به جهان نیامدند…
بیدار شدم
تنها، با باران اشک
بهشت و جهنم :
شخصی از پروردگار درخواست نمود به او بهشت و جهنم را نشان دهد خداوند
پذیرفت و او را وارد اتاقی نمود که مردم در اطراف یک دیگ بزرگ غذا
نشسته بودند. همه گرسنه و نا امید و در عذاب بودند. هر کدام قاشقی
داشتند که به دیگ میرسید ولی دسته قاشقها بلند تر از بازوی آنها بود
بطوریکه نمی توانستند قاشق را به دهانشان برسانند، عذاب آنها وحشتناک
بود. آنگاه خداوند به او گفت اینک بهشت را به تو نشان میدهم، او به
اتاق دیگری که درست مانند اتاق اولی بود وارد شد. دیگ غذا، جمعی از
مردم و همان قاشق های دسته بلند. ولی در آنجا همه شاد و سیر بودند. آن
مرد گفت: نمی فهمم چرا مردم در اینجا شادند در حالیکه شرایط با اتاق
بغلی یکسان است؟ خداوند تبسمی کرد و گفت: خیلی ساده است، در اینجا آنها
یاد گرفته اند که یکدیگر را تغذیه کنند. هر کسی با قاشقش غذا دهان
دیگری میگذارد چون ایمان دارد کسی هست غذا در دهانش بگذارد.
من دل آویزترین شعر جهان یافته ام !
تو هم ای خوب من،این نکته به تکرار بگو .
" دوستم داری " را از من بسیار بپرس
" دوستت دارم " را با تو بسیار می گویم.
برای رسیدن به هم
هیچ چیز کم نداریم به غیر از یک معجزه ...!!!
برایت آسمانی خواهم کشید
پر از ستاره های همیشه نورانی
تو در کنار من روی ابرها
من غرق آنهمه مهربانی
وقتی تو نیستی ،
نگاهم حوصله نمی کند
پایش را از چشمم بیرون بگذارد. . . !
از هیاهو زمین
بیزار شده ام !!
سهراب قايق ات جايي براي من دارد؟
چقــدر باید بگذرد؟؟
تا مـن
در مـرور خـاطراتم
وقتی از کنار تــو رد می شوم.
تنـــم نلــرزد…..
بغضــم نگیــرد…..
گاهے دلمـ از ـهر چه آدمـ است مے گیرد...!
گاهے دلمـ دو کلمه حرف مهربانانه مےخواهد...!
نه به شکل ِ دوستت دارم و یا نه بــ ِ شکل ِ بے تو مے میرمـــ...!
ساده شاید ، مثل دلتنگ نباش... فردا روز دیگر ے ست !
نقــّـــــــــاشِ خــــوبی نــــبودم...
اما
ایـــــــــــــن روزها...
به لطـــــــــــفِ تــــــــــو...
انـــتظــــــار را دیـــــــــــدنی میکـــــِـــــــشـَـم....!!!!
شب را دوستـــ ــ ـ دارم ...!
چرا که در تاریکـــ ـی ..
چهره ها مشخــــــ ـص نیست !!
و هر لحظــــــــ ـه ..
این امیـــــ ـد ..
در درونــــــ ــم ریشه می زند ...
که آمده ای ..
ولی من ندیده ام!
شجاعت مـے خواهد
وفادار احساسـے باشـے
کــ ِ میدانـے
شکست مـے دهد
روزے نفس ـهاے دلت را...
و
درخت هم که باشی
من
دارکوبی می شوم
...
که هفتاد و سه بار
در دقیقه
تو را می بوسد......
مينويسم دوستت دارم و
قايمش ميکنم
تو به درد زندگی نميخوری
تو را بايد نوشت و گذاشت
وسط همان شعرها و قصه هايی
که ازشان آمده ای...
بالاخره یک روز...
تمام شناسنامه های دنیا را پاره خواهم کرد!
وقتی نام " او " به عنوان " همسر "
در شناسنامه تو ست...
شناسنامه بی رحم ترین کاغذ پاره ی دنیاست...
می دانی...
شناسنامه...چیز کثیفی ست!!
بیزارم از این شناسنامه های دو به هم زن !
عیبی ندارد،باز هم خودت را بزن به آن راه!
خودت را که به آن راه می زنی...
میخواهم تمام راه های دنیا خراب شود
دلت طفل بود...
قدت به قد عاشقی هم نمیرسید که کوچک شمردی
عظمت عاشقانه هایم را...
مـــــنــــ
ســوســـو ميـــزنـــمــ
فــانـــوس ها تــمــاشـــايــمـــ ميــكــنــنــد
کاش می فهمیدی قهر میکنم که دستمو محکمتر بگیری... که بلندتر
بگی بـــــمــــــون... همیــــن
چقدر سرد است!
وقتی...
می خواهمت و نیستی
...
.
.
.
!
وقتي دير مي آيي ؛
دلم هزار جا نمي رود
يک جا مي رود
آن هم ...
خانه ي رقيبـــ ــ ـ !!
به خــداحافــظـی تــلـخ تـو سـوگــنـد
نــشــد
کـه تـو رفــتـی و دلـم ثـانـیـه ای بـنـد نـشـد
بـا چـراغـــــی هـمه جـا گـشـتـم و گـشـتـم در شـهـر
هـیــچ کـس ! هــیـچ کـس ایـنجا به تـو مانـنـد نـشـد
خواسـتـنـد از تـو بگویـنـد شـبـی شـاعـرها
عـــاقـبـت بـا قــلــم شــرم نوشـتـنـد : نـشـد
کـ ـولهـ بارمـ ُ دارمـ می بندمـ برمـ
" ی " جـ ـای دووورـــــ
کــــ هیچـ خاطره ایـ نداشتهـ باشـ ـمـ /!/
در آغوشـم کـ ِ مۓ گیــرۓ
آنقــَــَدر آرام مۓ شوم
کـ ِ فـَـراموش مۓ کنم
بـایـ ـد نفس بکشم ...
شبــهایم پــُــر شــده از خواب هایی کـ در بیــداری انتظارش
را دارم
می دانــی بیا بنشین اینجــا تا برایت کمــی دَردُ دل کنم ...
از تو چــه پنهان ، شبهــا در خواب ، رخت ِ عروســی را به تن
دارم
کـ دامادش تــویـــی
خوشحال کننــده است نــه ؟
اما همیشــه رخت ِ عروســی ، خبــر از مــرگ بوده !!!
نکنـــد نیاییُ من اینجــا از غصه دلتنگــی ِ نیامدنت
بمیـــرم ؟!!!
تو تعبیـــر ِ خواب بلــدی دلکــــم ؟
بیــا تعبیـــر کن کـ تا تو فاصلــه ایی نمــانده
بیــا و دلخــوشیم را برایم به باور تبدیل کن
فقط بیـــا
بودنتـــ را می خواهم ... "
سیـــــ ـــــــ ـــــگــــــار داریـــد؟؟؟
میخـــواهـــم خـــاطـــره دود کـــنـــمــ ــــ ....!!!!
بر تمام قبر های این شهر
بوسه بزن
شاید به یاد بیاوری
کجا مرا جا گذاشتی...
من در تنها ترین قبر این شهر خفته ام
صدای کلاغها را می شنوی؟
دارند برایم فاتحه می خوانند.....!!
حتی عکستم ندارم که بذارم روبروم...
اونقدر نگاش کنم تا بشکنه بغض گلوم...
من شیفته ی میزهای کوچک کافه ای هستم...
که بهانه نزدیک تر نشستن مان می شود...
و من ...
روبه روی تو ...
می توانم تمام شعر های نگفته دنیا را یک جا بگویم
!............!
نشان دادن یپروزی آسان است ولی قبول کردن شکست مشکل است.
حظ کردن از یک ماه کامل آسان است ولی دیدن طرف دیگر آن مشکل است.
زمین خوردن با یک سنگ آسان است ولی بلند شدن مشکل است.
لذت بردن از زندگی آسان است ولی ارزش واقعی دادن به آن مشکل است.
قول دادن بعضی چیز ها به بعضی افراد آسان است ولی وفای به عهد مشکل است.
گفتن اینکه ما عاشقیم آسان است ولی نشان دادن مداوم آن مشکل است.
انتقاد از دیگران آسان است ولی خودسازی مشکل است.
ایراد گیری از دیگران آسان است عبرت گرفتن از آنها مشکل است.
گریه کردن برای یک عشق دیرینه آسان است ولی تلاش برای از دست نرفتن آن مشکل است.
فکر کردن برای پیشرفت آسان است متوقف کردن فکر و رویا و عمل به آن مشکل است.
دریافت کردن آسان است اهدا کردن مشکل است.
حفظ دوستی با کلمات آسان است حفظ آن با مفهوم کلمات مشکل است.
دیشب تو اوج اسمون یه ستاره اومد پایین گفت هر ارزویی کنی بر اورده میشه.....
آتشي كه تو قلبم روشن كردي هيچ آتش نشاني نمي تونه خاموش كنه (چهارشنبه سوری مبارک)
سلام چهارشنبه سوری جایی قرار نذاری کار واجب باهات دارم
آخه آتیش کم داریم آتیش پاره !!
چهارشنبه سوري نزديکه.يه وقت نري از رو آتيش بپري.
آخه تجربه ثابت کرده اگه جیگر بره رو آتيش کباب ميشه.
چهار شنبه سوریه نیا پایین می سوزی
.
.
.
.
.
چیه؟ توقع داشتی اینجا آتیش باشه بسوزی؟؟
درخشش چشمات ..
سوزانندگی لبهات..
داغی عشقت
از رو آتیش میپرم
دوستت دارم آتیش پاره چهارشنبه سوری مبارک
چهارشنبه سوری جشنواره نور علیه تاریکی مبارک
تام کروز ، نیکلاس کیج ، جنیفر لوپز ، رابرت دنیرو ، یانی ، دیووید کاپرفیلد ، آنتونی رابیز ، خود من و بقیه ی ستارگان جهان ازت خواهش میکنیم چهارشنبه سوری مواظب خودت باشی
شب چهارشنبه سوري ميبينن (...)ها بيشترين آسيب رو داشتن. يه آمار ميگيرن ميفهمن كه اونا آتيش رو بغل ديوار درست ميكردن بعد از روش ميپريدن!!!
در گاهشماری زرتشتی یک سال شامل ۳۶۵ روز یا ۱۲ ماه است که هر کدام دقیقاً ۳۰ روز بوده و ۵ روز انتهایی سال جدا از ماهها بهحساب میآمده و «پنجه» نامیدهمیشود که البته در هر ۴ سال یک بار ۶ روز میشود. در این گاهشمار روزی به عنوان چهارشنبه و به طورکلی ۷ روز هفته وجود ندارد بلکه ۳۰ روز ماه و ۵ روز انتهای سال هرکدام با نام خاصی نامگذاری میشود. ایرانیان قبل حمله تازیان این ۵ روز آخر سال را با روشن کردن آتش جشن میگرفتند و بر این اعتقاد بودند که در این ۵ روز ارواح درگذشتگان به زمین سفر میکنند و با همراه خانوادههایشان و برای آنها برکت، دوستی و پاکی در سال آینده طلب خواهندکرد ولی بعد از حمله تازیان به دلیل مخالفتهای آن روزگار در برپایی این مراسم ایرانیان روز چهارشنبه را که نزد اعراب نحس بوده را انتخاب کردند و آتش افروزی در این روز را با نحسی آن روز توجیه کردند.
در شاهنامه فردوسی اشارههایی درباره بزم چهارشنبهای در نزدیکی نوروز وجود دارد که نشان دهنده کهن بودن این جشن است. مراسم سنتی مربوط به این جشن ملی، از دیرباز در فرهنگ سنتی مردمان ایران زنده نگاه داشته شدهاست.
واژه «چهارشنبهسوری» از دو واژه چهارشنبه که نام یکی از روزهای هفتهاست و سوری که به معنی سرخ است ساخته شدهاست. آتش بزرگی تا صبح زود و برآمدن خورشید روشن نگه داشته میشود که این آتش معمولا در بعد از ظهر زمانی که مردم آتش روشن میکنند و از آن میپرند آغاز میشود و در زمان پریدن میخوانند: «زردی من از تو، سرخی تو از من» در واقع این جمله نشانگر یک تطهیر و پاکسازی مذهبی است که واژه «سوری» به معنی «سرخ» به آن اشاره دارد. به بیان دیگر شما خواهان آن هستید که آتش تمام رنگ پریدیگی و زردی، بیماری و مشکلات شما را بگیرد و بجای آن سرخی و گرمی و نیرو به شما بدهد. چهارشنبهسوری جشنی نیست که وابسته به دین افراد باشد و در میان پارسیان یهودی و مسلمان، ارمنیها، ترکها، کردها و زرتشتیها رواج دارد. در حقیقت این جشن و نقش بارز آتش در آن به علت احترام گذاشتن به دین زرتشتی است.
رقص با آتش
امروزه در شهرهای سراسر جهان که جمعیت ایرانیان در آنها زیاد است، آتشبازی و انفجار ترقهها و فشفشهها نیز متداول است. در سالهای اخیر، رسانههای ایران توجه بیشتری به خطرات احتمالی ناشی از این مواد نشان میدهند.
جشن سوری در ایران قدیم در یکی از ۵ روز آخر اسفندماه بر پا میگشت، چرا که ایرانیان شنبه و آدینه نداشتند و ماه را به هفتهها تقسیم نمیکردند؛ بلکه قبل از ورود اسلام به ایران هر سال ۱۲ ماه، و هر ماه ۳۰ روز بود که هر کدام از این ۳۰ روز نام مشخصی داشتهاست که بهنام یکی از فرشتگان خوانده میشد. چون هرمزد روز، بهمن روز، اردی بهشت روز و غیره که پس از ورود اسلام به ایران تقسیمات هفته نیز به آن افزوده شد.
در ایران باستان در پایان هر ماه جشن و پایکوبی با نام سور مرسوم بودهاست و از سوی دیگر چهارشنبه نزد اعراب «یوم الارباع» خوانده میشد و از روزهای شوم و نحس بشمار میرفت و بر این باور بودند که روزهای نحس و شوم را باید با عیش و شادمانی گذراند تا شیاطین و اجنه فرصت رخنه در وجود آدمیان را نیابند. بدین ترتیب ایرانیان آخرین جشن آتش خود را به آخرین چهارشنبه سال انداختند و در آن به شادمانی و پایکوبی پرداختند تا هم چشن ملی خود را حفظ کنند و هم بهانه بدست دیگران ندهند و بدین ترتیب چشن سوری از حادثه روزگار مصون ماند و برای ایرانیان تا به امروز باقی ماند.
مختار ثقفی برای خونخواهی از عاملین واقعه کربلا، در شهر کوفه که بیشتر آنان ایرانی بودهاند از این فرصت سود برد و در زمان همین جشن که مصادف با چهارشنبه بود بسیاری از آنان را قصاص کرد.
ایرانیان در شب چهارشنبه سوری کوزههای سفالی کهنه را بالای بام خانه برده، بهزیر افکنده و آنها را میشکستند و کوزهٔ نویی را جایگزین میساختند. که این رسم اکنون نیز در برخی از مناطق ایران معمول است و بر این باورند که در طول سال بلاها و قضاهای بد در کوزه متراکم میگردد که با شکستن کوزه، آن بلاها دور خواهد شد.
در گذشته پس ار پایان آتشافروزی، اهل خانه و خویشاوندان گرد هم میآمدند و آخرین دانههای نباتی مانند: تخم هندوانه، تخم کدو، پسته، فندق، بادام، نخود، تخم خربزه، گندم و شاهدانه را که از ذخیره زمستان باقی مانده بود، روی آتش مقدس بو داده و با نمک تبرک میکردند و میخوردند. آنان بر این باور بودند که هر کس از این معجون بخورد، نسبت به افراد دیگر مهربانتر میگردد و کینه و رشک از وی دور میگردد. امروزه اصطلاح نمکگیرشدن و نان و نمک کسی را خوردن و در حق وی خیانت نورزیدن، از همین باور سرچشمه گرفتهاست.
یکی از رسمهای چهارشنبهسوری است که در آن دختران جوان نیت میکنند، پشت دیواری میایستند و به سخن رهگذران گوش فرامیدهند و سپس با تفسیر این سخنان پاسخ نیت خود را میگیرند.
در این رسم دختران و پسران جوان، چادری بر سر و روی خود میکشند تا شناخته نشوند و به در خانهٔ دوستان و همسایگان خود میروند. صاحبخانه از صدای قاشقهایی که به کاسهها میخورد به در خانه آمده و به کاسههای آنان آجیل چهارشنبهسوری، شیرینی، شکلات، نقل و پول میریزد. دختران نیز امیدوارند زودتر به خانه بخت بروند.
شالاندازی از دیگر مراسم شب سوری است که تاکنون اعتبار خود را در شهرها و روستاهای همدان و زنجان حفظ کردهاست. پس از خاموشی آتش و کوزهشکستن و فالگوشی و گرهگشایی و قاشقزنی جوانان نوبت به شالاندازی میرسد. جوانان چندین دستمال حریر و ابریشمی را به یکدیگر گره زده، از آن طنابی رنگین به بلندی سه متر میساختند. آنگاه از راه پلکان خانهها یا از روی دیوار، آنرا از روزنه دودکش وارد منزل میکنند و یک سر آن را خود در بالای بام در دست میگرفتند، آنگاه با چند سرفه بلند صاحبخانه را متوجه ورودشان میسازند. صاحبخانه که منتظر آویختن چنین شالهایی هستند، به محض مشاهده طناب رنگین، آنچه قبلاً آماده کرده، در گوشه شال میریزند و گرهای بر آن زده، با یک تکان ملایم، صاحب شال را آگاه میسازند که هدیه سوری آمادهاست. آنگاه شالانداز شال را بالا میکشد. آنچه در شال است هم هدیه چهارشنبه سوری است و هم فال. اگر هدیه نان باشد آن نشانه نعمت است، اگر شیرینی نشانه شیرین کامی و شادمانی، انار نشانه کسرت اولاد در آینده و گردو نشان طول عمر، بادام و فندق نشانه استقامت و بردباری در برابر دشواریها، کشمش نشانه پرآبی و پربارانی سال نو و اگر سکه نقره باشد نشانه سپیدبختی است.
به تلفن های ناشناس و مشکوک پاسخ ندهید. مخصوصاً به تماس هایی که از باجه تلفن های اطراف منزلتان گرفته می شود. چرا که ممکن است مورد عمل انجام شده قرار گرفته و با جمله ی معروف “ داشتیم از این طرف ها رد می شدیم گفتیم ببینیم اگر هستید یه سری هم به شما بزنیم“ رو به رو شوید!
کای وجــــــودت مــــایه ی فخـــــر زمیــــــن !
ای که هستـــی همســـری بس ایــــده آل !
خواهشــــی دارم .. مکُــــن قال و مقـــــال !
هفــــت سیـــــن تازه ای خواهــــــم ز تـــــو
غیـــــــر خرج عیـــــد و ... غیــــر از رختِ نو
"سین" یک ، سیّاره ای ، نامــــش پـــــراید
تا برانـــــــــم مثـــــــل بـــــرق و مثــــــل باد
"سین" دوم ، سینــــه ریـــــزی پُر نگیـــــــن
تا پَــــرَد هــــوش از سر عمّـــــه شهیــــن !
"سین" سوم ، یک سفـــــر سوی فـــــرنگ
دیـــــــــدن نادیــــــــده هـــــــای رنـگ رنـگ
"سین" چارم ، ساعتی شیـــــک و قشنگ
تا که گویـــــم هست سوغـــات فرنــــــگ !
"سین" پنجـم ، سمــــع دستـــورات مــن !
تا ببالــــــم مـــــن به خــود ، در انجمــــن !
....
آنگه ، آن بانـــــو ، کمـــــــی اندیشــــه کرد
رندی و دوز و کلَـــــــــک را پیشــــــــه کرد !
گفــــــت با ناز و کرشمـــــه ، آن عیـــــال !!
من دو "سین" کم دارم ، ای نیکـو خصال !
....
گفت شویش : من کنــــــــــون یاری کنم
با عیال خویـــــــــش ، همکـــــاری کنم !!
"سین" ششم ، سنگ قبـــری بهر من !
تا ز من عبـــــــرت بگیرد مـــــــــرد و زن !
"سین" هفتم ، سوره ی الحمد خوان ...
بعد مرگــــــم ، بَهر شــــوی بی زبان !!!
خط خطی....
| قالب جدید وبلاگ پيجك دات نت |
من تو را میخوانم
و همین ساده ترین قصه ی یک انسان است
تو مرا میخوانی
من تو را ناب ترین شعر زمان میدانم
و تو هم میدانی
تا ابد در دل من می مانی ...
ای کاش می شد فهمید در دل آسمان چه می گذرد
که امشب با ناله ای بغض آلود
بر دیار این دل خسته
اشک می ریزد
